ภาครัฐ

การพัฒนาวัสดุดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อนำไปใช้งานกับชีวิตประจำวันของมนุษย์

Development of Electromagnetic Absorber for Human Daily Life

ปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 2023-10-01 ถึง 2025-09-30 ID: 7739

3 4 8 9 12 17

ทีมวิจัย

ศาสตราจารย์ ดร.ฐิติพงษ์ เลิศวิริยะประภา

หัวหน้าโครงการ · คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กิตติศักดิ์ แพบัว

ผู้ร่วมวิจัย · คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม

โครงการวิจัยนี้นำเสนอการต่อยอดงานวิจัยก่อนหน้านี้ที่ดำเนินการเสร็จเรียบร้อยแล้วเพื่อนำไปใช้สร้างมูลค่าเชิงพาณิชย์ และขยายการนำงานวิจัยไปใช้งานกับมนุษย์โดยตรง หากพูดถึง มาตรฐาน (FCC: SAR Specific Absorb Rate) ที่กล่าวถึงการดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของร่างกายมนุษย์ นั้นทั้งในประเทศและในต่างประเทศ มีการศึกษาถึงผลกระทบที่คลื่นแม่เหล็กส่งผลกระทบต่อมนุษย์ เช่น การศึกษาคลื่นจากมือถือที่ทะลวงผ่านเยื่อสมอง ที่ส่งผลกระทบต่อเด็ก คลื่นรังสีจากอุปกรณ์ไร้สายที่มีผลต่อเด็กในครรภ์ ผลกระทบของคลื่นโทรศัพท์ต่อสุขภาพมนุษย์ อันตรายของสัญญาณโทรศัพท์จากเสาส่งสัญญาณต่อสุขภาพ เป็นต้น ซึ่งหากมองระยะยาวอาจมีผลกระทบต่อมนุษย์ในระยะยาว แต่ก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัด หากกล่าวโครงการวิจัยก่อนหน้านี้ได้แก่ การพัฒนาวัสดุดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากยางพาราเพื่อการเพิ่มมูลค่าของผลผลิตทางการเกษตรของประเทศไทย โดยใช้วิธีการผลิตคล้ายกับการผลิตหมอนยางพารา ผลของงานวิจัยในโครงการดังกล่าวพบว่ายางพาราชนิดน้ำยางข้นเหมาะสมต่อการนำมาสร้างตัวดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้ามากที่สุด กล่าวคือขึ้นรูปได้ง่ายและสามารถผสมสารเคมีตัวเติมที่มีผลต่อการดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้ดี อีกทั้งยังมีการดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ดี และที่สำคัญผลที่ได้จากการทดสอบการดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าระหว่างโฟมยางตัวดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากน้ำยาง กับตัวดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ได้มาตรฐานพบว่า มีผลการดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าใกล้เคียงกัน ราคาของตัวดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่สร้างจากยางธรรมชาติมีราคาที่ถูกกว่าอย่างเห็นได้ชัด ส่วนคุณสมบัติทางกายภาพพบว่า ตัวดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากน้ำยางข้น 60% มีความยืดหยุ่นดีกว่า มีการคืนตัวที่ดีหลังเกิดการกดทับ ส่วนตัวดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่นำมาอ้างอิงนั้น ยังขาดความยืดหยุ่นแตกหักง่ายมีการคืนตัวที่น้อยมากหลังจากเกิดการกดทับ แต่มีน้ำหนักที่เบามาก ส่วนตัวดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากน้ำยางข้น 60% นั้นมีน้ำหนักมากกว่าจึงทำให้ไม่สะดวกต่อการใช้งาน และหากจะนำไปใช้งานกับชีวิตประจำวันของมนุษย์ยังค่อนข้างที่จะยังไม่เหาะสม ดังนั้นในโครงการวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นนำข้อบกพร่องในโครงการก่อนหน้านี้มาปรับปรุง ให้สามารถนำไปใช้งานเชิงพาณิชย์ได้จริง โดยทำการออกแบบกระบวนการผลิตตัวดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ที่ให้มีน้ำหนักเบา ใช้วัสดุหลักจากวัสดุประเภท โพลียูรีเทน (Polyurethane) ซึ่งมีคุณสมบัติที่สามารถรับการเติมสารเคมีตัวเติมที่มีผลต่อการดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า และมีน้ำหนักเบา และในโครงการวิจัยนี้จะนำเสนอสูตรการทำโฟมยางที่ผสมสารเคมีตัวเติมที่มีผลต่อการดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแบบต่างๆ และกระบวนการผลิตวัสดุดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เพื่อนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์โดยจะนำมาใช้งานกับมนุษย์ และงานทางด้านการศึกษา งานวิจัย เกี่ยวกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เผยแพร่ให้กับผู้ผลิตหมอนยางพารานำไปใช้งานเชิงพาณิชย์ได้จริง

ผลการวิเคราะห์ AI

การเชื่อมโยงกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)

gemini-2.5-flash:generateContent 2026-03-02 12:05:43

เป้าหมายที่ 3 สุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี

ความเชื่อมโยง: โครงการมีเป้าหมายหลักในการพัฒนาวัสดุดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เพื่อลดผลกระทบทางสุขภาพที่อาจเกิดจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าต่อร่างกายมนุษย์ (เช่น สมอง เด็กในครรภ์) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการส่งเสริมสุขภาพที่ดีและความเป็นอยู่ที่ดีของมนุษย์.

เป้าหมายย่อยที่ 3.9 — ลดจำนวนการตายและการเจ็บป่วยจากสารเคมีอันตรายและจากมลพิษและการปนเปื้อนทางอากาศ น้ำ และดิน ให้ลดลงอย่างมาก ภายในปี พ.ศ. 2573

ความเชื่อมโยง: โครงการมุ่งเน้นลดผลกระทบต่อสุขภาพที่อาจเกิดจาก 'มลภาวะ' รูปแบบหนึ่งคือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งถือเป็นสิ่งปนเปื้อนทางสิ่งแวดล้อมที่อาจก่อให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บ ดังนั้นจึงสอดคล้องกับการลดจำนวนการเสียชีวิตและการเจ็บป่วยจากมลภาวะและการปนเปื้อน.

ตัวชี้วัดที่ 3.9.1 — อัตราการตายที่เกิดจากมลพิษทางอากาศในบ้านเรือนและในบรรยากาศ

ความเชื่อมโยง: แม้จะไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับอัตราการตายจากมลพิษทางอากาศ แต่โครงการนี้มีส่วนช่วยในการลดความเสี่ยงต่อสุขภาพจากปัจจัยทางสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ที่อาจส่งผลให้เกิดการเจ็บป่วย ซึ่งเป็นแนวทางเดียวกันในการปกป้องสุขภาพจากสิ่งคุกคามในสิ่งแวดล้อม.

เป้าหมายที่ 4 การศึกษาที่เท่าเทียม

ความเชื่อมโยง: โครงการมีการกล่าวถึงการนำงานวิจัยไปใช้ในงานด้านการศึกษาและงานวิจัยเกี่ยวกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า รวมถึงการเผยแพร่ความรู้และเทคโนโลยีให้กับผู้ผลิต เพื่อนำไปใช้งานเชิงพาณิชย์ ซึ่งเป็นการส่งเสริมการเรียนรู้และการพัฒนาทักษะ.

เป้าหมายย่อยที่ 4.4 — เพิ่มจำนวนเยาวชนและผู้ใหญ่ที่มีทักษะที่เกี่ยวข้องจำเป็น รวมถึงทักษะทางด้านเทคนิคและอาชีพสำหรับการจ้างงาน การมีงานที่มีคุณค่า และการเป็นผู้ประกอบการ ภายในปี พ.ศ. 2573

ความเชื่อมโยง: การถ่ายทอดองค์ความรู้และกระบวนการผลิตวัสดุดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าให้กับผู้ผลิต ถือเป็นการเสริมสร้างทักษะทางเทคนิคและวิชาชีพที่เกี่ยวข้องกับการผลิตและนวัตกรรมใหม่ ๆ ซึ่งนำไปสู่โอกาสในการจ้างงานและประกอบอาชีพที่ดีขึ้น.

ตัวชี้วัดที่ 4.4.1 — สัดส่วนของเยาวชน/ผู้ใหญ่ที่มีทักษะทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร จำแนกตามประเภททักษะ

ความเชื่อมโยง: โครงการนี้ส่งเสริมการพัฒนาทักษะทางเทคนิคและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับการผลิตวัสดุขั้นสูง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเพิ่มสัดส่วนเยาวชนและผู้ใหญ่ที่มีทักษะที่เกี่ยวข้องกับการใช้เทคโนโลยีและทักษะเฉพาะทางในอุตสาหกรรม.

เป้าหมายที่ 8 งานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ

ความเชื่อมโยง: โครงการมีเป้าหมายที่จะสร้างมูลค่าเชิงพาณิชย์จากงานวิจัย และเผยแพร่เทคโนโลยีให้กับผู้ผลิตเพื่อนำไปใช้งานจริงในเชิงพาณิชย์ ซึ่งเป็นการส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจผ่านนวัตกรรม การเพิ่มมูลค่า และการสร้างโอกาสทางธุรกิจ.

เป้าหมายย่อยที่ 8.2 — บรรลุการมีผลิตภาพทางเศรษฐกิจในระดับที่สูงขึ้นผ่านการสร้างความหลากหลาย การยกระดับเทคโนโลยีและนวัตกรรม รวมถึงการมุ่งเน้นภาคการผลิตที่มีมูลค่าเพิ่มสูง และใช้แรงงานเป็นหลัก (labour-intensive)

ความเชื่อมโยง: การพัฒนาวัสดุและกระบวนการผลิตใหม่ๆ ที่มีน้ำหนักเบาและมีประสิทธิภาพสูง ถือเป็นการยกระดับเทคโนโลยีและนวัตกรรมในภาคอุตสาหกรรม สร้างผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่มสูงและเพิ่มผลิตภาพทางเศรษฐกิจ.

ตัวชี้วัดที่ 8.2.1 — อัตราการเติบโตต่อปีของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศที่แท้จริง (real GDP) ต่อประชากรผู้มีงานทํา

ความเชื่อมโยง: การนำงานวิจัยไปต่อยอดเชิงพาณิชย์และการพัฒนาผลิตภัณฑ์นวัตกรรมใหม่ๆ จะช่วยเพิ่มมูลค่าเพิ่มในภาคการผลิต ซึ่งจะส่งผลต่อการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อผู้มีงานทำ.

เป้าหมายที่ 9 อุตสาหกรรม นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน

ความเชื่อมโยง: โครงการนี้เป็นงานวิจัยและพัฒนาวัสดุใหม่เพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน โดยมีการออกแบบกระบวนการผลิตเพื่อปรับปรุงข้อบกพร่องและนำไปใช้งานเชิงพาณิชย์ได้จริง ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของอุตสาหกรรม นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน.

เป้าหมายย่อยที่ 9.5 — เพิ่มพูนการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ยกระดับขีดความสามารถทางเทคโนโลยีของภาคอุตสาหกรรมในทุกประเทศ โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนา และให้ภายในปี พ.ศ. 2573 มีการส่งเสริมนวัตกรรมและให้เพิ่มจำนวนผู้ทำงานวิจัยและพัฒนา ต่อประชากร 1 ล้านคน และเพิ่มค่าใช้จ่ายในการวิจัยและพัฒนาในภาครัฐและเอกชน

ความเชื่อมโยง: โครงการนี้เป็นการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่มุ่งเน้นการยกระดับขีดความสามารถทางเทคโนโลยีของภาคอุตสาหกรรม ผ่านการพัฒนาวัสดุและกระบวนการผลิตใหม่ๆ ซึ่งสอดคล้องกับการสนับสนุนการวิจัยและพัฒนา นวัตกรรม และการใช้จ่ายด้านการวิจัยและพัฒนา.

ตัวชี้วัดที่ 9.5.1 — สัดส่วนของค่าใช้จ่ายด้านการวิจัยและพัฒนา ต่อ GDP

ความเชื่อมโยง: การดำเนินโครงการวิจัยและพัฒนาวัสดุดูดซับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อการใช้งานเชิงพาณิชย์นี้ แสดงถึงการลงทุนในการวิจัยและพัฒนา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเพิ่มสัดส่วนค่าใช้จ่ายด้านการวิจัยและพัฒนาต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ.

เป้าหมายที่ 12 การบริโภคและผลิตอย่างยั่งยืน

ความเชื่อมโยง: โครงการมุ่งเน้นการพัฒนาวัสดุและกระบวนการผลิตที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันของมนุษย์ได้อย่างปลอดภัย โดยคำนึงถึงผลกระทบต่อสุขภาพ และการนำวัตถุดิบ (เช่น โพลียูรีเทน) มาใช้เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ที่เป็นประโยชน์ ซึ่งสอดคล้องกับการบริโภคและการผลิตที่ยั่งยืน.

เป้าหมายย่อยที่ 12.4 — บรรลุเรื่องการจัดการสารเคมีและของเสียทุกชนิดตลอดวงจรชีวิตของสิ่งเหล่านั้นด้วยวิธีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ตามกรอบความร่วมมือระหว่างประเทศที่ตกลงกันแล้ว และลดการปลดปล่อยสิ่งเหล่านั้นออกสู่อากาศ น้ำ และดินอย่างมีนัยสำคัญ เพื่อจะลดผลกระทบทางลบต่อสุขภาพของมนุษย์และสิ่งแวดล้อมให้มากที่สุด ภายในปี พ.ศ. 2563

ความเชื่อมโยง: โครงการมีวัตถุประสงค์เพื่อลดผลกระทบด้านลบต่อสุขภาพของมนุษย์จากการรับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายในการลดผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์ต่อสุขภาพของมนุษย์และสิ่งแวดล้อม จากการจัดการสารเคมีและของเสียอย่างมีหลักการ.

ตัวชี้วัดที่ 12.4.2 — (ก) ของเสียอันตรายที่เกิดขึ้นต่อหัวประชากร และ (ข) สัดส่วนของเสียอันตรายที่ได้รับการบำบัด จำแนกตามประเภทการบำบัด

ความเชื่อมโยง: แม้จะไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับการจัดการของเสียอันตราย แต่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ช่วยลดความเสี่ยงด้านสุขภาพจากปัจจัยภายนอก (คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า) ถือเป็นการส่งเสริมการผลิตที่มีความรับผิดชอบมากขึ้น โดยลด 'ผลกระทบที่เป็นอันตราย' ต่อสุขภาพมนุษย์.

เป้าหมายที่ 17 ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

ความเชื่อมโยง: โครงการนี้เป็นตัวอย่างของการทำงานร่วมกัน โดยมีการต่อยอดจากงานวิจัยก่อนหน้านี้ และมีแผนที่จะเผยแพร่ความรู้และเทคโนโลยีให้กับผู้ผลิต (เช่น ผู้ผลิตหมอนยางพารา) เพื่อนำไปใช้งานเชิงพาณิชย์ ซึ่งสะท้อนถึงการสร้างหุ้นส่วนความร่วมมือเพื่อเป้าหมายที่ยั่งยืน.

เป้าหมายย่อยที่ 17.17 — สนับสนุนและส่งเสริมหุ้นส่วนความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาครัฐ-ภาคเอกชน และประชาสังคม สร้างบนประสบการณ์และกลยุทธ์ด้านทรัพยากรของหุ้นส่วน

ความเชื่อมโยง: โครงการนี้ส่งเสริมการสร้างหุ้นส่วนความร่วมมือที่มีประสิทธิภาพระหว่างภาครัฐ (งานวิจัย) และภาคเอกชน (ผู้ผลิต) โดยการถ่ายทอดเทคโนโลยีและองค์ความรู้เพื่อการใช้งานเชิงพาณิชย์ ซึ่งเป็นแนวทางในการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน.

ตัวชี้วัดที่ 17.17.1 — จำนวนเงินดอลลาร์สหรัฐที่มีภาระผูกพันให้ใช้ในโครงการความร่วมมือภาครัฐ-เอกชนด้านโครงสร้างพื้นฐาน

ความเชื่อมโยง: การที่โครงการวิจัยสามารถพัฒนาไปสู่การใช้งานเชิงพาณิชย์โดยความร่วมมือกับภาคเอกชน จะเป็นส่วนหนึ่งที่กระตุ้นให้เกิดการลงทุนและพันธกรณีทางการเงินในรูปแบบหุ้นส่วนภาครัฐ-เอกชน เพื่อสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน.