การจัดการห่วงโซ่อุปทานขนนขบเคี้ยวในเขตกรุงเทพมหานคร
ผู้ร่วมเขียนบทความ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วิเชียร สิงห์ใหม่
First Author · คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม
ดร.ถิรวุฒิ เเสงมณีเดช
Corresponding
ข้อมูลการตีพิมพ์
- ประเภทบทความวารสาร
- วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์)
- โครงการวิจัย/บริการวิชาการ ที่เกี่ยวข้อง
- —
- วารสาร/หนังสือ ที่ตีพิมพ์
- วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์)
- ISSN
- 2539-5939
- ฐานข้อมูลที่ตีพิมพ์
- TCI
- ปีที่ (Volume)
- ปีที่10 ฉบับที่ 1เดือน ม.ค.-มิ
- ฉบับที่ (Number)
- —
- หน้าที่ตีพิมพ์
- —
- รหัส DOI
- —
- วันที่ตีพิมพ์ (พ.ศ.)
- 1 ม.ค. 2567
ผลการวิเคราะห์ AI
การเชื่อมโยงกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)
เป้าหมายที่ 8 งานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ
ความเชื่อมโยง: การศึกษาการจัดการห่วงโซ่อุปทานของธุรกิจขนมขบเคี้ยวช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินงาน ส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในเขตกรุงเทพมหานคร และสนับสนุนการจ้างงานในอุตสาหกรรมอาหาร
เป้าหมายย่อยที่ 8.2 — บรรลุการมีผลิตภาพทางเศรษฐกิจในระดับที่สูงขึ้นผ่านการสร้างความหลากหลาย การยกระดับเทคโนโลยีและนวัตกรรม รวมถึงการมุ่งเน้นภาคการผลิตที่มีมูลค่าเพิ่มสูง และใช้แรงงานเป็นหลัก (labour-intensive)
ความเชื่อมโยง: การจัดการห่วงโซ่อุปทานที่มีประสิทธิภาพช่วยยกระดับผลิตภาพของภาคเศรษฐกิจผ่านการปรับปรุงกระบวนการดำเนินงานและการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า
ตัวชี้วัดที่ 8.2.1 — อัตราการเติบโตต่อปีของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศที่แท้จริง (real GDP) ต่อประชากรผู้มีงานทํา
ความเชื่อมโยง: การเพิ่มประสิทธิภาพในห่วงโซ่อุปทานส่งผลโดยตรงต่ออัตราการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อแรงงานในอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง
เป้าหมายย่อยที่ 8.3 — ส่งเสริมนโยบายที่มุ่งเน้นการพัฒนาที่สนับสนุนกิจกรรมที่มีผลิตภาพ การสร้างงานที่มีคุณค่า ความเป็นผู้ประกอบการ ความสร้างสรรค์และนวัฒกรรม และให้การสนับสนุนการรวมตัวและการเติบโตของวิสาหกิจรายย่อย ขนาดเล็ก และขนาดกลาง ผ่านการเข้าถึงบริการทางการเงิน
ความเชื่อมโยง: งานวิจัยนี้ส่งเสริมการกำหนดนโยบายที่สนับสนุนกิจกรรมการผลิต การสร้างงาน และการเติบโตของธุรกิจขนาดเล็กในห่วงโซ่อุปทานขนมขบเคี้ยว
ตัวชี้วัดที่ 8.3.1 — สัดส่วนการจ้างงานนอกระบบต่อการจ้างงานทั้งหมด จำแนกตามสาขา และเพศ
ความเชื่อมโยง: การจัดการห่วงโซ่อุปทานที่เป็นระบบช่วยให้ธุรกิจนอกระบบหรือธุรกิจขนาดเล็กเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจที่เป็นทางการได้ง่ายขึ้น
เป้าหมายที่ 9 อุตสาหกรรม นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน
ความเชื่อมโยง: การวิเคราะห์ห่วงโซ่อุปทานเกี่ยวข้องกับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางการขนส่งและการจัดการโลจิสติกส์ ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรม
เป้าหมายย่อยที่ 9.2 — ส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ครอบคลุมและยั่งยืนและภายในปี พ.ศ. 2573 ให้เพิ่มส่วนแบ่งของภาคอุตสาหกรรมในการจ้างงานและผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศ โดยให้เป็นไปตามบริบทของประเทศและให้เพิ่มส่วนแบ่งขึ้นเป็น 2 เท่า ในประเทศพัฒนาน้อยที่สุด
ความเชื่อมโยง: ส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ยั่งยืน โดยเฉพาะในกลุ่มอุตสาหกรรมแปรรูปอาหารและขนมขบเคี้ยวในเขตเมือง
ตัวชี้วัดที่ 9.2.1 — สัดส่วนของมูลค่าเพิ่มผลผลิต (Manufacturing Value Added – MVA) ต่อ GDP และต่อหัวประชากร
ความเชื่อมโยง: การจัดการห่วงโซ่อุปทานที่ดีช่วยเพิ่มมูลค่าเพิ่มของภาคอุตสาหกรรมต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ
เป้าหมายที่ 12 การบริโภคและผลิตอย่างยั่งยืน
ความเชื่อมโยง: การจัดการห่วงโซ่อุปทานที่มีประสิทธิภาพช่วยลดความสูญเสียในกระบวนการผลิตและการขนส่ง (Food Loss) และส่งเสริมการบริโภคและการผลิตที่ยั่งยืน
เป้าหมายย่อยที่ 12.3 — ลดของเสียอาหาร (food waste) ของโลกลงครึ่งหนึ่งในระดับค้าปลีกและผู้บริโภค และลดการสูญเสียอาหาร (food loss) ตลอดการผลิตและห่วงโซ่อุปทาน รวมถึงการสูญเสียหลังการเก็บเกี่ยว ภายในปี พ.ศ. 2573
ความเชื่อมโยง: การจัดการโลจิสติกส์และห่วงโซ่อุปทานที่มีประสิทธิภาพในกลุ่มสินค้าอาหารช่วยลดการสูญเสียอาหารในระหว่างกระบวนการผลิตและการขนส่งก่อนถึงมือผู้บริโภค
ตัวชี้วัดที่ 12.3.1 — (ก) ดัชนีการสูญเสียอาหาร (ข) ดัชนีของเสียอาหาร
ความเชื่อมโยง: การวัดผลประสิทธิภาพของห่วงโซ่อุปทานช่วยลดดัชนีการสูญเสียอาหารในระดับท้องถิ่นและระดับประเทศ