Evaluation of key competencies for transformation towards sustainability in vocational students’ new normal era
ผู้ร่วมเขียนบทความ
รองศาสตราจารย์ ดร.ชัยวิชิต เชียรชนะ
First Author/Corresponding · คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม
อาจารย์ ดร.ปิยะ กรกชจินตนาการ
Author · คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สามารถ สว่างแจ้ง
Author · คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม
ข้อมูลการตีพิมพ์
- ประเภทบทความวารสาร
- Heliyon
- โครงการวิจัย/บริการวิชาการ ที่เกี่ยวข้อง
- —
- วารสาร/หนังสือ ที่ตีพิมพ์
- Heliyon
- ISSN
- 24058440
- ฐานข้อมูลที่ตีพิมพ์
- Scopus
- ปีที่ (Volume)
- 12
- ฉบับที่ (Number)
- 15
- หน้าที่ตีพิมพ์
- —
- รหัส DOI
- 10.1016/j.heliyon.2026.e45568
- วันที่ตีพิมพ์ (พ.ศ.)
- 1 ต.ค. 2569
ผลการวิเคราะห์ AI
การเชื่อมโยงกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)
เป้าหมายที่ 4 การศึกษาที่เท่าเทียม
ความเชื่อมโยง: บทความนี้มุ่งเน้นการประเมินสมรรถนะหลักเพื่อการเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืนในกลุ่มนักศึกษาสายอาชีพในยุค New Normal ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายที่ 4 ที่มุ่งมั่นในการสร้างหลักประกันการศึกษาที่ครอบคลุมและเท่าเทียม และส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตสำหรับทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนาทักษะที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตและการทำงานในอนาคต
เป้าหมายย่อยที่ 4.4 — เพิ่มจำนวนเยาวชนและผู้ใหญ่ที่มีทักษะที่เกี่ยวข้องจำเป็น รวมถึงทักษะทางด้านเทคนิคและอาชีพสำหรับการจ้างงาน การมีงานที่มีคุณค่า และการเป็นผู้ประกอบการ ภายในปี พ.ศ. 2573
ความเชื่อมโยง: การประเมินสมรรถนะหลักเพื่อการเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืนของนักศึกษาสายอาชีพโดยตรงเกี่ยวข้องกับการพัฒนาทักษะที่เกี่ยวข้องกับการจ้างงาน การเป็นผู้ประกอบการ และการศึกษาด้านเทคนิคและวิชาชีพ เพื่อให้สามารถเข้าถึงการจ้างงานที่มีคุณภาพและมีส่วนร่วมในการพัฒนาเศรษฐกิจที่ยั่งยืน
ตัวชี้วัดที่ 4.4.1 — สัดส่วนของเยาวชน/ผู้ใหญ่ที่มีทักษะทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร จำแนกตามประเภททักษะ
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้วัดสัดส่วนของเยาวชนและผู้ใหญ่ที่มีทักษะที่เกี่ยวข้องกับการจ้างงาน การเป็นผู้ประกอบการ และการศึกษาด้านเทคนิคและวิชาชีพ ซึ่งสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของบทความในการประเมินสมรรถนะหลักของนักศึกษาสายอาชีพเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับอนาคต
เป้าหมายย่อยที่ 4.7 — สร้างหลักประกันว่าผู้เรียนทุกคนได้รับความรู้และทักษะที่จาเป็นสำหรับส่งเสริมการพัฒนาที่ยั่งยืน รวมไปถึง การศึกษาสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืนและการมีวิถีชีวิตที่ยั่งยืน สิทธิมนุษยชน ความเสมอภาคระหว่างเพศ การส่งเสริมวัฒนธรรมแห่งความสงบสุขและการไม่ใช้ความรุนแรง การเป็นพลเมืองของโลก และความชื่นชมในความหลากหลายทางวัฒนธรรมและการที่วัฒนธรรมมีส่วนช่วยให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืน ภายในปี พ.ศ. 2573
ความเชื่อมโยง: การมุ่งเน้นการเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืนในกลุ่มนักศึกษาสายอาชีพสะท้อนถึงความพยายามในการส่งเสริมความรู้และทักษะที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาที่ยั่งยืน รวมถึงการส่งเสริมการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนและการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืน
ตัวชี้วัดที่ 4.7.1 — ระดับการดำเนินการเพื่อบรรจุ (1) การศึกษาเพื่อความเป็นพลเมืองโลก และ (2) การจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน เป็นเรื่องหลักใน (ก) นโยบายการศึกษาของประเทศ (ข) หลักสูตร (ค) การศึกษาของครู และ (ง) การประเมินผลนักเรียน
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้ประเมินการบูรณาการของเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนและการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในการศึกษาทุกระดับ ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดหลักของบทความที่ต้องการพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษาเพื่อนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน
ตัวชี้วัดที่ 4.7.2
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้วัดสัดส่วนของนักเรียนที่ได้รับประโยชน์จากการศึกษาด้านสิทธิมนุษยชน การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน และการศึกษาเพื่อการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสมรรถนะที่จำเป็นสำหรับการเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืนที่บทความนี้ต้องการประเมิน
ตัวชี้วัดที่ 4.7.3
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้ประเมินการนำไปปฏิบัติของนโยบายระดับชาติที่สนับสนุนการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนและการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืน ซึ่งการประเมินสมรรถนะของนักศึกษาในบทความนี้สามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลในการปรับปรุงนโยบายดังกล่าวได้
เป้าหมายที่ 8 งานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ
ความเชื่อมโยง: บทความนี้มีส่วนช่วยในการส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ครอบคลุมและยั่งยืน การจ้างงานเต็มรูปแบบและมีผลิตภาพ และการทำงานที่เหมาะสมสำหรับทุกคน โดยการพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษาสายอาชีพให้พร้อมสำหรับตลาดแรงงานในยุคใหม่ที่เน้นความยั่งยืน
เป้าหมายย่อยที่ 8.5 — บรรลุการจ้างงานเต็มที่และมีผลิตภาพ และการมีงานที่มีคุณค่าสำหรับหญิงและชายทุกคน รวมถึงเยาวชนและผู้มีภาวะทุพพลภาพ และให้มีการจ่ายค่าจ้างที่เท่าเทียมสำหรับงานที่มีคุณค่าเท่าเทียมกัน ภายในปี พ.ศ. 2573
ความเชื่อมโยง: การประเมินสมรรถนะหลักเพื่อการเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืนของนักศึกษาสายอาชีพเป็นการเตรียมความพร้อมให้พวกเขาเข้าสู่ตลาดแรงงานด้วยทักษะที่จำเป็น ซึ่งจะนำไปสู่การจ้างงานเต็มรูปแบบและมีผลิตภาพ และการทำงานที่เหมาะสม
ตัวชี้วัดที่ 8.5.1 — รายได้เฉลี่ยต่อชั่วโมงของลูกจ้าง จำแนกตามเพศ อายุ อาชีพ และความพิการ
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้วัดผลผลิตต่อชั่วโมงทำงานและผลผลิตต่อชั่วโมงทำงานที่ปรับปรุงแล้ว ซึ่งการมีสมรรถนะที่จำเป็นต่อความยั่งยืนจะช่วยเพิ่มผลิตภาพของแรงงานในอนาคต
ตัวชี้วัดที่ 8.5.2 — อัตราการว่างงาน จำแนกตามเพศ อายุ และผู้พิการ
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้วัดอัตราการว่างงานและอัตราการจ้างงาน ซึ่งการพัฒนาสมรรถนะที่สอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงานจะช่วยเพิ่มโอกาสในการจ้างงาน
เป้าหมายย่อยที่ 8.6 — ลดสัดส่วนของเยาวชนที่ไม่มีงานทำ ที่ไม่มีการศึกษา และที่ไม่ได้รับการฝึกอบรม ลงอย่างมาก ภายในปี พ.ศ. 2563
ความเชื่อมโยง: การพัฒนาสมรรถนะที่เกี่ยวข้องกับความยั่งยืนสำหรับนักศึกษาสายอาชีพจะช่วยให้พวกเขามีทักษะที่ทันสมัยและเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน ซึ่งจะส่งผลต่อการลดจำนวนเยาวชนที่ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้ศึกษา หรือไม่ได้ฝึกอบรม
ตัวชี้วัดที่ 8.6.1 — สัดส่วนของเยาวชน (15-24 ปี) ที่ไม่ได้อยู่ในระบบการศึกษา การจ้างงานหรือการฝึกอาชีพ
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้วัดสัดส่วนของเยาวชนที่ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้ศึกษา หรือไม่ได้ฝึกอบรม ซึ่งการพัฒนาสมรรถนะที่เกี่ยวข้องกับความยั่งยืนจะช่วยเพิ่มโอกาสในการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางเศรษฐกิจ
เป้าหมายย่อยที่ 8.b — พัฒนาและดำเนินงานตามยุทธศาสตร์โลกสำหรับการจ้างงานเยาวชนและดำเนินงานตามข้อตกลงเรื่องงานของโลก (Global Jobs Pact) ขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) ภายในปี พ.ศ. 2563
ความเชื่อมโยง: การประเมินสมรรถนะที่จำเป็นสำหรับการเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืนในกลุ่มนักศึกษาสายอาชีพเป็นการสนับสนุนการพัฒนาทักษะที่จำเป็นต่อการจ้างงาน การเป็นผู้ประกอบการ และการศึกษาด้านเทคนิคและวิชาชีพ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการส่งเสริมการจ้างงานและการพัฒนาเศรษฐกิจ
ตัวชี้วัดที่ 8.b.1 — การมีและดําเนินงานตามยุทธศาสตร์ระดับประเทศเฉพาะ ด้านการจ้างงงานเยาวชน หรือเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ด้านการจ้างงานของประเทศ
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้วัดผลผลิตต่อชั่วโมงทำงานและผลผลิตต่อชั่วโมงทำงานที่ปรับปรุงแล้ว ซึ่งการมีสมรรถนะที่จำเป็นต่อความยั่งยืนจะช่วยเพิ่มผลิตภาพของแรงงานในอนาคต
เป้าหมายที่ 12 การบริโภคและผลิตอย่างยั่งยืน
ความเชื่อมโยง: บทความนี้มีส่วนสำคัญในการส่งเสริมการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน โดยการพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษาสายอาชีพให้มีความเข้าใจและสามารถนำหลักการของการพัฒนาที่ยั่งยืนไปประยุกต์ใช้ในการทำงานและชีวิตประจำวัน ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการเปลี่ยนแปลงสู่รูปแบบการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน
เป้าหมายย่อยที่ 12.8 — สร้างหลักประกันว่าประชาชนในทุกแห่งมีข้อมูลที่เกี่ยวข้องและมีความตระหนักถึงการพัฒนาที่ยั่งยืนและวิถีชีวิตที่สอดคล้องกับธรรมชาติ ภายในปี พ.ศ. 2573
ความเชื่อมโยง: การประเมินสมรรถนะหลักเพื่อการเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืนของนักศึกษาสายอาชีพโดยตรงสอดคล้องกับการส่งเสริมการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนและการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการสร้างความตระหนักและความเข้าใจเกี่ยวกับแนวทางการบริโภคและการผลิตที่ยั่งยืน
ตัวชี้วัดที่ 12.8.1 — ระดับการดำเนินการเพื่อบรรจุ (1) การศึกษาเพื่อความเป็นพลเมืองโลก และ (2) การจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่นั่งยืน เป็นเรื่องหลักใน (ก) นโยบายการศึกษาของประเทศ (ข) หลักสูตร (ค) การศึกษาของครู และ (ง) การประเมินผลนักเรียน
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้ประเมินการนำไปปฏิบัติของนโยบายระดับชาติที่สนับสนุนการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนและการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืน ซึ่งการประเมินสมรรถนะของนักศึกษาในบทความนี้สามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลในการปรับปรุงนโยบายดังกล่าวได้
ตัวชี้วัดที่ 12.8.2
ความเชื่อมโยง: ตัวชี้วัดนี้วัดสัดส่วนของนักเรียนที่ได้รับประโยชน์จากการศึกษาด้านสิทธิมนุษยชน การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน และการศึกษาเพื่อการดำเนินชีวิตอย่างยั่งยืน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสมรรถนะที่จำเป็นสำหรับการเปลี่ยนแปลงสู่ความยั่งยืนที่บทความนี้ต้องการประเมิน