ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ: การออกแบบหลักสูตรแบบย้อนกลับเพื่อให้ตอบสนองต่อความต้องการของภาคการทำงาน
Theory to Practice: The Principle of Backward Curriculum Design for The Needs of The Working Sector
ผู้ร่วมเขียนบทความ
อาจารย์ ดร.ศศิภา กันตา
First Author · คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม
รองศาสตราจารย์ ดร.ชัยวิชิต เชียรชนะ
Author · คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม
ข้อมูลการตีพิมพ์
- ประเภทบทความวารสาร
- วารสารการวิจัยกาสะลองคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
- โครงการวิจัย/บริการวิชาการ ที่เกี่ยวข้อง
- —
- วารสาร/หนังสือ ที่ตีพิมพ์
- วารสารการวิจัยกาสะลองคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
- ISSN
- —
- ฐานข้อมูลที่ตีพิมพ์
- TCI
- ปีที่ (Volume)
- 19
- ฉบับที่ (Number)
- 2
- หน้าที่ตีพิมพ์
- 185-195
- รหัส DOI
- —
- วันที่ตีพิมพ์ (พ.ศ.)
- 30 ธ.ค. 2568
ผลการวิเคราะห์ AI
การเชื่อมโยงกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)
เป้าหมายที่ 4 การศึกษาที่เท่าเทียม
ความเชื่อมโยง: บทความนี้มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพการศึกษาผ่านการออกแบบหลักสูตรแบบย้อนกลับ (Backward Design) เพื่อให้ผู้เรียนมีทักษะที่ตรงตามความต้องการของตลาดแรงงาน ซึ่งเป็นการยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษา
เป้าหมายย่อยที่ 4.4 — เพิ่มจำนวนเยาวชนและผู้ใหญ่ที่มีทักษะที่เกี่ยวข้องจำเป็น รวมถึงทักษะทางด้านเทคนิคและอาชีพสำหรับการจ้างงาน การมีงานที่มีคุณค่า และการเป็นผู้ประกอบการ ภายในปี พ.ศ. 2573
ความเชื่อมโยง: การออกแบบหลักสูตรที่เน้นความต้องการของภาคการทำงานช่วยเพิ่มจำนวนเยาวชนและผู้ใหญ่ที่มีทักษะที่จำเป็น รวมถึงทักษะทางเทคนิคและอาชีพสำหรับการจ้างงานและการเป็นผู้ประกอบการ
ตัวชี้วัดที่ 4.4.1 — สัดส่วนของเยาวชน/ผู้ใหญ่ที่มีทักษะทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร จำแนกตามประเภททักษะ
ความเชื่อมโยง: การปรับปรุงหลักสูตรตามแนวทางในบทความส่งผลโดยตรงต่อสัดส่วนของผู้เรียนที่มีทักษะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร รวมถึงทักษะเฉพาะทางที่สอดคล้องกับความต้องการของภาคธุรกิจ
เป้าหมายที่ 8 งานที่มีคุณค่าและการเติบโตทางเศรษฐกิจ
ความเชื่อมโยง: การสร้างความเชื่อมโยงระหว่างหลักสูตรการศึกษากับภาคการทำงานช่วยส่งเสริมการจ้างงานที่มีประสิทธิภาพและลดช่องว่างระหว่างทักษะของผู้สำเร็จการศึกษากับความต้องการจริงของสถานประกอบการ
เป้าหมายย่อยที่ 8.6 — ลดสัดส่วนของเยาวชนที่ไม่มีงานทำ ที่ไม่มีการศึกษา และที่ไม่ได้รับการฝึกอบรม ลงอย่างมาก ภายในปี พ.ศ. 2563
ความเชื่อมโยง: การออกแบบหลักสูตรที่ตอบโจทย์ภาคการทำงานช่วยลดสัดส่วนของเยาวชนที่ไม่ได้อยู่ในการจ้างงาน การศึกษา หรือการฝึกอบรม โดยการทำให้ผู้สำเร็จการศึกษามีสมรรถนะพร้อมทำงานทันที
ตัวชี้วัดที่ 8.6.1 — สัดส่วนของเยาวชน (15-24 ปี) ที่ไม่ได้อยู่ในระบบการศึกษา การจ้างงานหรือการฝึกอาชีพ
ความเชื่อมโยง: แนวทางการออกแบบหลักสูตรในบทความช่วยลดอัตราเยาวชน (อายุ 15-24 ปี) ที่ไม่ได้อยู่ในการศึกษา การจ้างงาน หรือการฝึกอบรม ผ่านการสร้างหลักสูตรที่เน้นผลลัพธ์การเรียนรู้เชิงปฏิบัติ
เป้าหมายที่ 17 ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน
ความเชื่อมโยง: บทความสะท้อนถึงความร่วมมือระหว่างสถาบันการศึกษาและภาคส่วนต่างๆ (Working Sector) ในการกำหนดทิศทางหลักสูตรเพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนผ่านการสร้างกำลังคนที่มีคุณภาพ
เป้าหมายย่อยที่ 17.17 — สนับสนุนและส่งเสริมหุ้นส่วนความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาครัฐ-ภาคเอกชน และประชาสังคม สร้างบนประสบการณ์และกลยุทธ์ด้านทรัพยากรของหุ้นส่วน
ความเชื่อมโยง: การนำความต้องการของภาคการทำงานมาเป็นตัวตั้งในการออกแบบหลักสูตรเป็นการส่งเสริมหุ้นส่วนความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม
ตัวชี้วัดที่ 17.17.1 — จำนวนเงินดอลลาร์สหรัฐที่มีภาระผูกพันให้ใช้ในโครงการความร่วมมือภาครัฐ-เอกชนด้านโครงสร้างพื้นฐาน
ความเชื่อมโยง: เป็นการสร้างเครือข่ายความร่วมมือที่มีประสิทธิภาพในการแลกเปลี่ยนข้อมูลด้านทักษะและทรัพยากรเพื่อการพัฒนาหลักสูตรที่ตอบโจทย์การพัฒนาประเทศ